«سجاد عبدی» فرزند صفرعبدی گورابی، جانباز 25 درصد جنگ تحمیلی که پدرش در سال 64 در عملیات "فاو" از ناحیه ریه شیمیایی شد، نخبه ای است که در جهت آرمان های پدر گام بر می دارد و به همین مناسبت، خبرنگار حیات گفتگویی را با وی ترتیب داده است که شرح کامل آن را در ادامه می خوانید: خودتان را به طور کامل معرفی کنید؟ سجاد عبدی هستم و خداوند متعال را شاکرم که در کشور اسلامی ایران زندگی می‌کنم که مردمانش همه مهربان، با تعصب و نخبه هستند و من خود را جزیی از این خانواده بزرگ می‌دانم و با افتخار می‌گویم که ایرانی هستم و برای سربلندی کشور تلاش خواهم کرد، دوره کارشناسی را ۶ ترمه و کارشناسی ارشد در رشته فیزیولوژی ورزشی را نیز به اتمام رساندم و حال حاضر نیز، دانشجوی دکترای رفتار حرکتی بوده و به حکم قوه الهی در تلاشم تا بتوانم خدمت کوچکی برای کشورم انجام دهم. در چه حوزه هایی بیشتر کار کردید؟ از ۶ سالگی و حدوداً 21 سال است که با کاراته زندگی می‌کنم و جزئی از وجودم شده است، قبل و بعد از آن فوتبال بازی می‌کردم و در زمانی که کاراته کار می‌کردم، ورزش‌های دیگری نیز انجام می‌دادم، ولی نه به صورت حرفه ای ؛ مثل کشتی، تکواندو، جودو، ورزش‌های آزاد مثل کونگ فو، ورزش‌های توپی، که علاقه خاصی داشتم و به یک سری عناوین نیز دست یافتم. عناوین ورزشی خودتان را بفرمایید؟ ۲۰۱۱- حضور در جام باشگاه‌های جهان در رشته‌ی کاراته، ۲۰۱۱- دارنده‌ی مدال طلای فستیوال جهانی در رشته‌ی کاراته، ۲۰۱۰- قهرمان سوپرکاپ جهانی ترکیه، ۲۰۰۶- مقام اول (طلای تیمی) مسابقات بین المللی کاراته اروپا در کشور بلاروس (یکی از جام‌های معتبر دنیا)، ۲۰۰۶- مقام دوم (نقره) مسابقات بین المللی کاراته اروپا در کشور بلاروس (یکی از جام‌های معتبر دنیا)، ۲۰۰۲- انتخاب شده در کاراته پلیس های جهان، ۱۳۹۱ – دریافت تندیس و لوح سپاس از معاون رئیس جمهور با حضور وزیر ورزش، ۱۳۸۹- مقام سوم بزرگسالان سبک (گوجوریوسی واکای) دراستان مازندران، ۱۳۸۵- مقام اول قهرمان بزرگسالان کاراته کشور، ۱۳۸۵- مقام اول قهرمان بزرگسالان کاراته کشور در مشهد، ۱۳۸۵- ورزشکار با اخلاق، ۱۳۸۵- اعزام به مسابقات کشورهای حوزه خلیج فارس در دبی، ۱۳۸۵- اعزام به مسابقات کشور جمهوری آذربایجان، ۱۳۸۵- اعزام به مسابقات کشور اوکراین، ۱۳۸۲- مقام اول قهرمانی امید کشور در تهران، ۱۳۸۱- مقام اول قهرمان امید کشور در تهران، ۱۳۸۰- مقام سوم قهرمان جوانان کاراته کشور،۱۳۸۰- مقام اول قهرمان جوانان کاراته کشور، ۱۳۷۹- مقام اول قهرمان نوجوانان کاراته کشور و عناوین قهرمانی متعدد دیگر که جا دارد از اساتید خود در امر ورزش که مرا یاری کردند از جمله: استاد علیرضا احسانی، استاد مسعود رهنما، استاد جمشید انصاری، استاد غلامرضا نژادفارس، استاد محمود آخوندزاده، استاد اسفندیار زیال، استاد کمالی، استاد کاظمی، استاد آریامن قویدل و اساتید دیگر تشکر و قدردانی کنم.  در چه سالی به عنوان جوان نخبه انتخاب شدید؟ در سال های 93 و94 به عنوان جوان برتر و نخبه گیلان بودم و درهمان سال، جوان نخبه و برتر شاهد شدم و 3 سال نیز این عنوان را به خودم اختصاص دادم ودر حال حاضر نیز، فارغ التحصیل دکترای رشته رفتار حرکتی هستم. تا کنون چند جلد کتاب به رشته تحریر درآورید؟ من از مقطع لیسانس مشغول به نوشتن کتاب بودم که همان سال 3 جلد از کتاب‌های من تایید علمی دانشگاهی گرفته و کتاب‌های تحت عنوان «گنجینه‌ی کاراته» که ویراستاری علمی این مجموعه به بنده حقیر محول شده است، کتاب «کمک‌های اولیه» از انتشارات دهسرا، کتاب «یادگیری حرکتی اساس نیاز سلامتی جسمی، روحی و روانی کودکان» ویژه مربیان پیش دبستان از انتشارات عبدی، کتاب «فیزیولوژی ورزشی پیشرفته» از انتشارات وارسته، کتاب «روانشناسی ورزشی» از انتشارات دانشگاه آزاد، کتاب «علم تمرین» از انتشارات دانشگاه آزاد، کتاب «تربیت بدنی و علوم ورزشی» از انتشارات دانشگاه آزاد و کتاب‌های در حال انجام دیگری که عبارتند از: «تغذیه ورزشی، بدنسازی ورزشی و فیزیولوژی انسان» و … کتابی با نام « پیام آوران صلح ودوستی» را با همکاری خانم فاطمه ختیان به رشته تحریر درآورده ایم که لازم می دانم اشاره کنم، همسرایشان را نیزبه دین اسلام مشرف کردیم واز این طریق با 60 کشور لینک شدم که در مورد کشورخودشان وفرهنگ ایران برایمان سخن می گویند و دنبال رایزنی هستم که این کتاب را در گینس به ثبت برسانیم. آیا تاکنون پیشنهادی برای ادامه تحصیل درخارج ازکشور داشته اید ؟ من پیشنهادهایی ازهلند، استرالیا وآمریکا داشته ام که در قالب انجام طرح تحقیقاتی بروم و با آن ها همکاری کنم که در جواب، من ازآن ها خواستم که به ایران برای همکاری بیایند. از امکاناتی علمی و پژوهشی که داخل کشور در اختیار نخبگانی همچون شما قرار می دهند، رضایت دارید؟ وقتی من پدرخودم را می بینم که برای نظام جان خود رافدا کرده است وعده ای ازهمنوعان خودم را می بینم، من هم یک مسولیتی را احساس می کنم، علاوه برخدمتی که پدرم انجام داده است، من هم باید خدمتی را نسبت به کشور و مردمم انجام بدهم و نیازی نمی بینم برای این کارحتما از تسهیلاتی استفاده کنم که در اختیار خانواده ایثارگران ممکن است قرار بگیرد و تا به امروز نیز، از هیچ امتیاز ویژه ای استفاده نکرده ام. من عاشقانه ایران را دوست دارم وتحت هر شرایط ایران می مانم و با وجود اینکه شاید موانعی پیش بیاید، ولی احساس می کنم که می توانم حق خود را بگیریم و در کشور خودمان رشد کنیم و در دنیا بدرخشیم، البته، اینکه دوره مطالعاتی را بیرون از کشور بگذرانم بد نیست، ولی امیدوارم فضا جوری باشد که بچه های ما در کشور بمانند، برای مثال خاطره ای از خودم نقل کنم که درجایگاهی می خواستم کارکنم و مسئول گزینش وقتی رزومه من را دید گفت: رزومه شما برای این کارزیاد است، در حالی که هدف من کار کردن و تلاش در جهت ارتقا کشورم بود و این جمله کلیدی همواره در ذهن من بوده است که انسان هیچگاه شکست خورده متولد نمی شود و فضا طوری است که باید تلاش کند و به اهداف خود برسد. توقع یک جوان نخبه از مسوولان چیست؟ شاید بزرگترین توقع ازمسوولین این باشد که از نخبگان درتمامی عرصه ها استفاده کنند و من حتی حاضرم درحوزه تخصصی کار خودم به صورت رایگان مشاوره بدهم و احساس می کنم، درهرفضایی نخبگان اگر ورود نکنند، دچارمعضل می شویم، انتظار من این است که درفضای کاری نخبه پروری کنند، نخبه کشی نکنند و در آخر عرایضم باید به این مساله اشاره کنم که مسولین درجایگاه خود زحمت می کشند و امیدواریم فعالیت ها وفضا بیشتر برای جوانان ایجاد شود و به جوانان بیشتر بها دهند.  مصاحبه: پوریا بهرادکیان_ سمانه بامشاد